Hieronder een aantal bewoners die van groot belang zijn geweest voor Kasteel Amerongen.

Margaretha Turnor

Margaretha Turnor is de bouwvrouwe van Kasteel Amerongen. Ze heeft ervoor gezorgd dat het kasteel eind 17e eeuw na de verwoesting wordt herbouwd. Ze schrijft haar echtgenoot Godard Adriaan van Reede bijna drie maal per week over de vorderingen van de bouwwerkzaamheden, over haar veertien kleinkinderen en haar verdriet om het overlijden van hond Citroentje. Haar ontroerende brieven beginnen steevast met de aanhef: ‘Mijn heer, mijn liefste hartje’

Godard Adriaan van Reede

Een buitengewoon diplomaat met een indrukwekkende staat van dienst. Overal is hij te vinden waar de belangen van de Republiek moeten worden verdedigd. Vele jaren reist hij in dienst van de republiek om te bemiddelen bij conflicten. Diplomatieke reizen naar o.a. Spanje, Denemarken en Brandenburg staan op zijn conto. Hij helpt Koning- Stadhouder Willem III in het zadel in het rampjaar 1672. Godard sterft tenslotte in 1691 in Denemarken tijdens zijn diplomatiek verblijf.

Godard van Reede

Godard van Reede, heer Van Ginckel, vecht aan de zijde van Koning- Stadhouder Willem III in Engeland tijdens de slag aan de Boyne. In 1691 verdrijft hij de katholieke troonopvolger Jacobus II uit Ierland. Voor al zijn verdiensten krijgt hij de titel Earl of Athlone. Daarna keert hij terug naar Nederland en leidt daar diverse veldslagen. Als opperbevelhebber van het Nederlandse leger eindigt zijn carrière nogal plotseling door zijn overlijden in 1703.

Henriëtte Van Nassau Zuylestein

In 1715 trouwt Henriëtte van Nassau Zuylestein met Frederik van Reede. Door haar inspanningen krijgt het kasteel een vorstelijke allure. Kostbare serviezen en exquise meubelen worden aangeschaft. Als hoogtepunt wordt in 1726 een imposante plafondschildering aangebracht in de grote ontvangstzaal, die vandaag de dag nog te bewonderen is. Na het vroege overlijden van haar man blijft zij alleen achter met drie kleine kinderen. Henriëtte maakt zich sterk voor goed onderwijs voor haar kinderen, haar twee zoons volgen zelfs les aan de Universiteit van Marburg. Uiteindelijk zal Henriëtte al haar kinderen overleven.

Anna Elisabeth van Tuyll van Serooskerken

Onder de bezielende leiding van Anna Elisabeth van Tuyll van Serooskerken viert de literatuur hoogtij op Kasteel Amerongen. Zo verrijkt zij de bibliotheek met kostbare boeken. Ook op muzikaal gebied is Anna Elisabeth gepassioneerd. Dat het Huys een prachtig achttiende-eeuws Bätz kabinetorgel en klavecimbel herbergt, is aan haar te danken. ‘Annebetje’, zoals ze door intimi wordt genoemd, huwt haar neef Frederik Willem Reinhardt van Reede. Het gezin leeft op (te) grote voet. Om de uitgaven én haar man in toom te houden introduceert ‘Annebetje’ begin negentiende eeuw een huishoudboekje. Het begint met de spreuk: “Goede orde in zijne uitgaaf verschaft een dubbel goed. De ziele wint de rust en ‘t lichaam overvloed”.

Godard van Aldenburg Bentinck

Een permanente bewoner die het kasteel weer nieuw leven inblaast.
Als Heer van Amerongen zorgt hij voor nieuw elan in de dorpsgemeenschap. Hij bewaakt het Huys en de collectie maar brengt ook diverse veranderingen aan. Hij laat architect Pierre Cuypers diverse ruimtes aanpassen en opnieuw decoreren. De eetkamer wordt bibliotheek en de eetkamer zelf verhuist naar de andere kant van de hal. De Galerij wordt op een imposante manier voorzien van een gedecoreerd plafond. In de loop van de tijd worden er diverse waardevolle collectiestukken gekocht en toegevoegd aan de bestaande inrichting. Zijn gevoel voor smaak heeft ertoe geleid dat het interieur van kasteel Amerongen behoort tot de top van Nederland.

Elisabeth van Aldenburg Bentinck

Als Keizer Wilhelm II na de Eerste Wereldoorlog naar Nederland vlucht, krijgt hij onderdak op Kasteel Amerongen. De dochter des huizes, Elisabeth van Aldenburg-Bentinck, leidt zijn verblijf in goede banen. Elisabeth trouwt met de adjudant van de keizer. Elisabeth zet zich haar hele leven in voor het welzijn van dieren. Zo zamelt ze geld in voor mishandelde paarden op Java en Sumatra. In Amerongen onderhoudt ze de ‘dierenambulance’. Dankzij haar is in de jaren zestig een dierenasiel opgericht. Ook de dierenbegraafplaats in de tuin van Kasteel Amerongen geeft een ontroerend beeld van haar liefde voor dieren.

De laatste bewoners

Een gesprek met Wilhelm von Ilsemann en Siegfried Bentinck, de kleinzonen van graaf van Aldenburg Bentinck over de familie, het personeel en de Duitse keizer.